اميرالمؤمنين عليه السلام فرموده : كَفى بِالْمَرْءِ غَفْلَةً أنْ يُضَيِّعَ عُمْرَهُ فيما لايُنْجِيهِ . « 1 » در مسألهء غفلت براى مرد همين بس است كه عمرش را در آنچه مايهء نجات او نيست خرج كند . عطار در كتاب « لسان الغيب » در شرح حال دنياى فانى و مغروران به آن مىگويد : اين جهان دارد هزاران قرن ياد * تخت شاهان را بسى داده به باد ميهمان در اين جهان پرگشته است * بر سر خاك كسان به نوشته است نيست او را باك از مردم كشى * در خوشىّ خويش دارد ناخوشى نيست او را باك از مهمان خود * گرچه بنهادست اينجا خوان خود او ندارد ذرّه‌اى پرواى كس * اين ندا در كاروان داده جرس خون مهمان خورده و پرواش نيست * اندر اين جنگى چنين پرواش نيست او بود دزد و بگيرد كاروان * چون جرس بردارد او ناگه فغان هر كه خورده لقمه از احسان او * در عوض داده است اينجا جان او

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 160 ، حديث 3063 ؛ عيون الحكم و المواعظ : 386 .